วันศุกร์ที่ 23 กรกฏาคม พ.ศ.2553
มดแดง
กองทัพมดแดงกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ฉันล้วงแป้งมันจากกระเป๋าเสื้อประลงบนกิ่งลางสาดทุกกิ่งที่มีมดแดง รวมทั้งแขน ขาและรอบคอของตัวเองความลื่นของแป้งมันทำให้มดแดงตัวแสบร่วงหล่นลงดินอย่างไม่เป็นท่า “สมน้ำหน้า อยากกัดเจ็บนัก”ฉันยิ้มเยาะเย้ย ความจริงมดแดงก็มีประโยชน์เหมือนกัน เพราะถ้าไม่มีมดแดงเฝ้าสางสาด เฝ้าเงาะ ค้างคาวแม่ไก่ก็จะมากินผลไม้ไม้พวกนี้ อย่างไม่เกรงใจเจ้าสวน มันน่าโมโหกว่าโดนมดแดงเยี่ยวใส่เสียอีก
没有评论:
发表评论