ชีวิตประจำวัน

วันจันทร์ที่26กรกฏาคมพ.ศ.2553
การดื่มเหล้า
ในปัจจุบันสังคมไทยได้มีการพัฒนามากขึ้น รวมถึงกรรมทางด้านสังคมก็มากขึ้นด้วย เช่น งานแต่งงาน งานบุญขึ้นบ้านใหม่ งานฉลองการสังสรรค์ได้เสร็จฯลฯ ในทั้งกรรมดังกล่าวนี้มักจะมีสุรามาเป็นองค์ประกอบของงานทุกๆครั้งไป เคยทำให้ผู้คนดื่มสุรามากขึ้น บางคนก็นิยมเหล้าแพงๆ ซึ่งจะบ่งบอกถึงการมีรสนิยม ส่วนมากผู้ที่ดื่มสุราก็มักจะเป็นสุราที่ถูกๆ พบในคนที่มีรายใด้น้อยถึงปานกลางเป็นส่วนมาก การดื่มสุราทำให้ร่างกายโทรม และไม่มีแรงทำงาน เมื่อดื่มมากๆจะมีผลต่อตับ คือ ตับจะทำงานหนักผลที่ตามมาก็คือตับแข็งในที่สุด และยังกลายเป็นที่รังเกียจของคนรอบข้างอีกด้วย บางครั้งการดื่มสุราทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท บางคนก็ถึงกับฆ่ากันตาย ในกรณ์นี้มีครอบครัวแล้วก็อาจต้องหย่าร้างกัน เพราะพิษของสุรา ฉะนั้น จะนั้นได้ว่า การดื่มสุราเป็นสิ่งที่ไม่ดี และยังผิดศีลอีกด้วย ดังนั้น เราจึงควรเลิกและงดเหล้า ร่อมกับการรณรงค์ เพื่อเป็นตัวอย่างในการดำเนินชีวิตแก่เยาวชนรุ่นหลังต่อไป

ชีวิตประจำวัน

วันศุกร์ที่ 23 กรกฏาคม พ.ศ.2553
มดแดง
กองทัพมดแดงกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ฉันล้วงแป้งมันจากกระเป๋าเสื้อประลงบนกิ่งลางสาดทุกกิ่งที่มีมดแดง รวมทั้งแขน ขาและรอบคอของตัวเองความลื่นของแป้งมันทำให้มดแดงตัวแสบร่วงหล่นลงดินอย่างไม่เป็นท่า “สมน้ำหน้า อยากกัดเจ็บนัก”ฉันยิ้มเยาะเย้ย ความจริงมดแดงก็มีประโยชน์เหมือนกัน เพราะถ้าไม่มีมดแดงเฝ้าสางสาด เฝ้าเงาะ ค้างคาวแม่ไก่ก็จะมากินผลไม้ไม้พวกนี้ อย่างไม่เกรงใจเจ้าสวน มันน่าโมโหกว่าโดนมดแดงเยี่ยวใส่เสียอีก

ชีวิตประจำวัน

วันพฤหัสบดีที่ 22 กรกฏาคม พ.ศ.2553
แม่รักแมว
แมวเป็นสัตว์น่ารัก แต่ฉันไม่เคยผูกพันด้วย มันน่ารำคาญมากกว่าตามสายตาของฉน แต่ครั้งเป็นเด็กมาแล้วที่เห็นแม่เลี้ยงแมวมาด้วยความรักแบบหลงใหล…หาข้าวให้มันกิน จับมันขึ้นมาอุ้ม เรียกมันด้วยเสียงแบบเอ็นดู ทั้งที่มันร้องกวนใจเคล้าแข้งขาเกะกะ และเป็นสัตว์เลี้ยงฉวยโอกาสที่แสดงความรักคนเฉพาะเมื่อเวลามันหิว อิ่มแล้วก็ไป หรือไม่ก็นอนหลับเกียจคร้าน บ่อยครั้งผมอิจฉาที่คิดว่าแม่รักแมวมากกว่าฉัน

ชีวิตประจำวัน

วันพุธที่ 21 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ช่วงก่อนเข้าพรรษา
อีกสี่วันจะเข้าพรรษา หลวงพ่อนัดประชุมใหญ่พระเณรทั้งวัดซึ่งมีประมาณ๕๐รูป เพื่อปฐมนิเทศการเข้าพรรษา พระเก่าเณรเก่าดูเหมืองเข้าไม่ตื่นเต้นอะไร ผิดกับพระนวก(อ่านว่า นะวะกะนะ)มักจะถามว่า จะต้องทำอะไรบ้าง พระเก่าก็บอกอย่างไม่ยินดียินร้ายว่า “ไม่มีอะไรหรอก ท่องอิมัสมิงให้คล่องก็พอ”อิมัสมิงที่ว่านี้ก็คือคำอธิษฐานเข้าพรรษา ซึ่งพระทุกองค์จะต้องสวดพร้อมกันเมื่อถึงวันนั้น

ชีวิตประจำวัน

วันอังคารที่ 20 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ม้าหินอ่อน
ห้องพักของฉันอยู่ในตึกเรียนหลังเก่าอายุร่วมสามสิบ ที่หัวมุมตึกมีซุ้มม้าหินอ่อนซึ่งนักเรียนมักจะนั่งชุมนุมกันเป็นประจำทั้งในคาบว่างและเวลาพักกลางวัน บ้างก็ทำงานกัน บ้างก็พูดคุยเรื่องสัพเพเหระ ในช่วงเย็นหลังเลิกเรียนก็จะมีนักเรียนหลายคนรอผู้ปกครองตรงนั้น ม้าหินอ่อนใต้ซุ้มข้างร่มมะม่วงจึงเป็นบริเวณที่ผ่านการใช้งานอย่างคุ้มค่า นอกจากนักเรียนของเราแล้วยังมีคนอื่นที่ผ่านมาแวะใช้บริการในช่วงกลางคืน และในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์อีกด้วย

ชีวิตประจำวัน

วันจันทร์ที่ 19 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ลักษณะชาวต้ง
ต้งเป็นชื่อที่ทางการจีนใช้เรียกชนกลุ่มนี้ แต่คนเหล่านี้กลับเรียกตนเองว่า ก๊ำหรืออ่ายก๊ำ ชาวต้งส่วนใหญ่อาศายอยู่ตามไหล่เขาสู ซึ่งมักมีลำหัวยหรือแม่น้ำไหลผ่าน หมู่บ้านของชาวต้งมีสัญลักษณ์สำคัญ๒อย่าง คือ หอกลองและสะพานลมฝน หมู่บ้านต้งที่แขวงฉงเจียง มณฑลกุ้ยโจว ภาษาที่ใช้คือภาษาก๊ำ ภาษาก๊ำไม่มีตัวเขียนเป็นของตนเอง เมื่อต้องการสื่อสารด้วยการเขียนจะใช้อักษรโรมัน

ชีวิตประจำวัน

วันเสาร์ที่ 17 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ชีวิตของเราเหมือนอะไร
บางคนทำเหมือนชีวิตเป็นเครื่องเล่นเกมพนันหยอดเหรียญ ด้วยการพยายามใส่เงินลงไปให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ แล้วหวังว่าจะได้รับรางวัลแจ๊กพอตอยู่เสมอ แต่ฉันเชื่อว่าคนเราจะฉลาดกว่า มีความสุขกว่า และมีสันติสุขในใจมากกว่าเมื่อพวกเราคิดถึงชีวิต ในลักษณะที่เป็นสิ่งสมบูรณ์ในตัว แล้วลงทุนในแง่ของสิ่งที่ใส่ลงไป ด้วยสติปัญญาที่ตนได้รับมา การได้มาทั้งหมดแยกชีวิดเราออกมาจากผู้อื่น การให้ไปทั้งมวลทำให้ผู้อื่นมีชีวิตรวมอยู่กับเรา เมื่อเราตัดสินใจสละตัวตนไปแล้ว สิ่งศักดิ์สิทธิ์จะประทานโอกาสที่ดีมาให้

ชีวิตประจำวัน

วันศุกร์ที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ.2553
การใช้เงินอย่างที่ถูกต้อง
การมีเงินเป็นเรื่องดี การใช้เงินก็เป็นสิ่งที่ชอบที่ควร แต่ถ้าหากเกินขอบเขตไปก็จะกลายเป็นขี้เหนียว การใช้เงินมากเกินไป ก็อาจจะก่อให้เกิดหนี้สินขึ้นมาได้ สังคมก็จะไม่ให้อภัย ควรจะใช้เงินในระดับที่แน่นอนภายในขอบเขตแห่งรายได้ของตน ถ้าหากล้ำเกินขอบเขตนี้ไปแล้ว ก็จะเกิดปัญหาสินเชื่อขึ้นมาได้ ไม่ว่าจะทำอะไร เราควรจะต้องสนใจให้มาก อย่าได้ล้ำเกินขอบเขตที่ชอบที่ควร เราแต่ละคนจะต้องรับผิดชอบในตัวเอง นี่ก็จะเป็นท่าทีที่ดีที่สุด

ชีวิตประจำวัน

วันพฤหัสบดีที่ 15 กรกฏาคม พ.ศ.2553
เวลาที่ใช้ความคิดอย่างเงียบๆ
ในหลายปีมานี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม มักจะมีการเรียกร้องให้ทำอย่างสมเห็ตุสมผลและอย่างรวดเร็ว แตยิ่งเรียกร้องให้มีความรวดเร็วมากขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งจะต้องมีเวลาให้ใช้สำหรับการครุ่นคิดอย่างสงบเงียบและอย่างเหลือเฟือ ด้วยเหตุนี้ ก่อนหน้าที่จะเข้านอน ควรจะนั่งที่จะเข้านอน ควรจะนั่งอยู่บนเตียงสำรวดพฤติการณ์ของเราในวันนั้นๆอย่างเงียบๆ จะต้องจัดเวลายี่ยงนี้ให้ได้สรุปการปฏิบัติของเราในวันที่ผ่านมา เพื่อที่จะได้เกิดความหวังอันใหม่และจิตใจอันคึกคักมีชีวิตชีวาสำหรับวันพรุ่งนี้ต่อไป

ชีวิตประจำวัน

วันพุทธที่ 14 กรกฏาคม พ.ศ.2
คุณค่าของเรา
ไม่มีใครที่เคยทำอะไรให้ไปจนสุดความสามารถ ต้องเสียใจกับการกระทำนั้น หากมีหนทางที่จะทำสิ่งใดให้ดีขึ้นได้ จงหาให้พบ ส่วนหนึ่งของการรู้ในสิ่งที่เราต้องการคือการรู้ถึงสิ่งที่เราต้องยอมสลัดทิ้งไป ก่อนที่เราจะได้สิ่งที่ต้องการ คุณภาพชีวิตของคนเรา ป็นสัดส่วนโดยตรงกับการทุ่มเทไปสู่ความเป็นเลิศ ไม่ว่าจะใช้ความพยายามไปในงานประเภทใดที่เลือก อิสรภาพอันแท้จริงมาจาก การรู้เราไม่จำเป็นต้องพิทักษ์ดลก เราเพียงแค่ทำให้ที่ซึ่งเราใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้น่าอยู่ขึ้นก็พอ

ชีวิตประจำวัน

วันอังคารที่13 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ความเข้าใจ
แม้นประสงค์จะบรรลุเป้าหมายความเจริญรุ่งเรื่อง สันติภาพและความผาสุขอย่างรวดเร็ว ก็จะต้องทำความเข้าใจก่อนถ้าหากไม่มีความเข้าใจ ก็ง่ายที่จะเกิดความงมงาย ทำอย่างไรจึงจะมีความเข้าใจ ก่อนอื่นจะต้องมีจิตใจที่ซื้อตรง ความเข้าใจที่ถูกต้องเกิดจากจิตใจที่ซื้อตรง ฉันเห็นว่า การมีจิตใจที่ซื้อตรงสามารถกระดับให้ขึ้นมาสู่ความเข้าใจ และไม่ว่าจะอยู่ภายใด้สภาวะใด ก็ล้วนสามารถจัดก่รกับปัญหาต่างๆได้อย่างเหมาะสมเป็นที่สุด

ชีวิตประจำวัน

วันจันทร์ที่ 12 กรกฏาคม พ.ศ.2553
บ้านพักกลางต่ำหัวท้ายสูง
รูปแบบโครงสร้างของบ้านพัก ต้องพยายามทำให้เรียบร้อยสมดุลและเสมอกัน ความสูงของบ้านพักต้องสมส่วนและประกอบกันอย่างเหมาะสม ถ้าหากบ้านพักที่ปลูกเรียงกันเป็นแถวความสูงของอกไก่หลังคาบ้านต้องเท่ากัน ห้ามไม่ให้ตรงกลางสูงแต่หัวท้ายต่ำ ถ้าหากตรงกลางสูงแต่หัวท้ายต่ำ คนโบราณเรียกบ้านลักษณะนี้ว่า“บ้านผีหาม”ไม่เป็นสิริมงคล เพราะผีชอบหลอกคน ทำให้คนที่พักอยู่ในบ้านหลังนั้นเกิดความหวาดกล้ว ไม่มีความมั่นคง ไม่สงบสุข และทำให้เจ็บไข้ได้ป่วยเสมอ

ชีวิตประจำวัน

วันเสาร์ที่ 10 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ระตูล่อมรั้วของบ้านเกิดจ้วง
อะไรคือบ้านเกิดจ้วง ก็คือบ้านเกิดของคนจ้วงอยู่รุ่น ประตูล่อมรั้วคืออะไร ก็คือประตูของหมู่บ้านจ้วงมาจากบรรพบุรุษ ถ้าคุณเดินทางเข้าในเขตปกครองบ้านเกิดจ้วง ดึงดูดให้คุณเกิดความเพลิดเพลิน เคลิบเคลิ้มก็คือกำแพงล่อมรั้วและประตูล่อมรั้ว ที่นั่น ทุกภูเขาทุกแผ่นที่ต่ำ ทั้งหมดใช้หินใหญ่มาทำเป็นกำแพงล่อมรั้ว กำแพงนั้นความยาวแตกต่างกัน การกำหนดโดยภูมิประเทศ ทุกกำแพงนั้นมีประตู ความใหญ่ของประตูนั้นพอๆกัน ประตูนั้นข้างล่างกว้างข้างบนแคบ มันสามารถเข้าได้ควายหนึ่งตัว

ชีวิตประจำวัน

วันศุกร์ที่ 9 กรกกาคม พ.ศ.2553
หมาก็กินหญ้า
วันนี้ฉันเดินอยู่บนถนน ขณะนี้ฉันได้สังเกตใต้ต้นไทรมีสนามหญ้า ที่นั่นมีหมาหนึ่งตัว ขนปุกปุย หูก้มต่ำลงมา ก้มหัวลงมา ปากเคี้ยวไว้อย่างไม่หยุดเลย ฉันก้มศีรษะลงมา ได้สัเกตวว่า หมานี้กำลังกินหญ้าอยู่!
ทำไหมหมาก็กินหญ้า เพราะว่าบางหมาขาดวิตามิน มันต้องกินหญ้ามาเพิ่มเติมแนวตาของเราไม่ใช่ขาดความงาม คือขาดการค้นพบ

ชีวิตประจำวัน

วันพฤหัสบดีที่ 8 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ถ้าฉันเป็นดาว
ถ้าฉันเป็นดาว ฉันสามารถเล่นเกมกับดาวในท้องฟ้าเมฆได้ เมื่อฉันเหนื่อยแล้วสามารถนอนบนเมฆ เมื่อฉันหิวน้ำแล้วสามารถตื่มน้ำจากแม่น้ำบนฟ้า เมื่อฉันหิวแล้วสามารถกินเมฆ ฉันสามารถให้แสงแก่โลกมนุษย์ มันต่อแผ่นดินและทำดีในการช่วยเหลือมนุษย์เกินไป
ถ้าฉันเป็นดาวฉันจะทำให้ท้องฟ้าสวยงามยิ่งขึ่น!

ชีวิตประจำวัน

วันพุธที่ 7 กรกฏาคม พ.ศ.2553
จีนซื้อสินค้าอะไรจากไทยบ้าง
สินค้าหลักที่ไทยส่งไปขายจีนมีข้าวหอมมะลิหรือผลไม้ของไทยบางชนิด แต่ไม่ใช่ผัก-ผลไม้ เป็นกลุ่มคอมพิวเตอร์และชิ้นส่วน ส่วนอันดับรองลงมา คือยางพารา คือยางพารา ซึ่งไม่ได้อยู่ในรายการข้อตกลงการข้อตกลงการค้าปลอดภาษีกับจีน ไทยส่งยางพาราไปขายจีนเป็น ไทยส่งยางพาราไปขายจีนเป็นจำนวนมาก เพราะเราเป็นผู้ผลิตยางพาราอันดับหนึ่งของโลก ในขณะที่จีนเป็นผู้บริโภคยางพาราอันดับหนึ่งของโลก

ชีวิตประจำวัน

วันอังคารที่ 6 กรกฏาคม พ.ศ.2553
แม่ค้าหาบเร่
แม่เคยสอนฉันว่า ไม้คานเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับแม่ค้าหาบเร่ จะต้องพิถีพิถันเลือกให้ดี ถ้าไม้คานมี๔ปล้อง ทำมาค้าขายมีแต่เจ๊งกับเจ๊ง ต้นหายกำไรหด เพราะ๔ปล้องนั้นนับดังนี้ คือ แคน ยาก แค้น ไปตกท้ายคำว่า“ยากแค้น”แม่หาบเร่ หาบจากวัดกลางตลาดพลู ลัดเลาะเร่ไปขายถึงโพธิ์สามต้นและบ้านขมิ้น ถ้ายังขายไม่หมดก็เร่ขายกลับมาตามเส้นทางเก่า แม่หาบของขายเสียจนไหล่ปูด ขายของหาบเร่นั้นต้องแข่งกับเวลา เมื่อหาบไป บ่าใดบ่าหนึ่งเจ็บ แม่หาบจะไม่ยอมเสียเวลาพักเพื่อเปลี่ยนบ่า แต่แม่หาบขณะที่เดินหาบไปนั้น

ชีวิตประจำวัน

วันจันทร์ที่ 5 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ชื่อของเรา
ทุกคนเกิดมาต้องมีชื่อ เดิมก็มีเพียงชื่อ แต่ต่อมาบัญญัติให้มีนามสกุลด้วย ชื่อนั้นสำคัญไฉน หลายคนมักตั้งคำถามคำตอบก็คือ ชื่อสำคัญสำหรับใช้เรียกขาน ถ้าไม่มีชื่อแล้ว โลกนี้คงยุ่งพิลึก ไม่รู้จะเรียกขานอย่างไร แม้มีชื่อเป็นเรื่องเป็นราวแลว ถ้าชื่อช้ำก็ยุ่ง ยิ่งถ้าช้ำทั้งชื่อและนามสกุลก็ยิ่งยุ่งไปกันใหญ่ จึงนิยมไม่ตั้งชื่อให้ซ้ำกันมากนัก เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา ธรรมเนียมการตั้งชื่อ โบราณจริงๆก็ไม่ค่อยเคร่งครัดนักตั้งง่ายๆ สั้นๆ เช่น มี มา สา สี เล็ก ฯลฯ

ชีวิตประจำวัน

วันอาทิตย์ที่ 4 กรกฏาคม พ.ศ.2553
เราต้องต่อสู้กับชีวิตเรา
ในเดือนนี้สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงมากเกิดไป บางครั้งไหม้แสงแดดและฝนตกรุนแรง บางครั้งพบงานที่ขัดขวาง เวลานี้เราอยากหนีไป แต่ก็สายเกิดไปเท่านั้น เราก็ต้องต่อหน้าต่อตากับอุปสรรค แม้ว่าฉันไม่มีประสบการณ์ แต่ฉันให้กำลังใจให้ตนเอง คุณจะสามารถท้าทายได้สำเร็จ เมื่อวานฉันทำงานพิเศษถึงตี2 นอกหอพักฝนตกหนักมาก เสียงฝนโดนหน้าต่างดังมาก ฉันนอนไม่หลับ วันนี้ท้องฟ้าพึ่งสว่าง ฉันก็ตื่นนอนแลว ดูข้างนอกทะลุหน้าต่าง ภูเขาเขียว เสียงนกไพเราะ สะพานเล็ก น้ำแม่น้ำใสมาก
ภูเขาและแม่น้ำ นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการในชืวิตผู้หญิงธรรมดาอยากมีชืวิตเรียบง่าย

ชีวิตประจำวัน

วันเสาร์ที่ 3 กรกฏคม พ.ศ.2553
พยากรณ์
คำ“พยากรณ์”นี้ก็อาศัยแนวที่ตำราต่างๆว่าไว้ ทั้งไทยและเทศ อ่านแล้วก็ฟังๆไว้เท่านั้นค่ะ อย่าได้ไม่ลืมหูลืมตา เชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเลขนี้ดี เลขนั้นไม่ดี ขณะเดียวกันก็อย่าได้รีบปฏิเสธว่าไร้สาระ ไม่มีคุณค่าอะไร ขึ้นชื่อว่า ศาสตร์นั้นไม่ว่าศาสตร์อะไร มันย่อมมีดีของมันอยู่ทุกแขนงนั่นแหละ ไม่เช่นนั้น ปราชญ์โบราณคงไม่เสียเวลาเรียน และถ่ายทอดสืบต่อกันมาดอก ท่าทีที่ถูกต้องก็คือ“ฟังไว้ก็ไม่เสียหลาย”

ชีวิตประจำวัน

วันศุกร์ทที่ 2 กรกฏคม พ.ศ.2553
เพื่อนเมาแล้วคุมตัวเองไม่ได้
เมื่อวัน ฉันกับเพื่อนหลายคนเที่ยวด้วยกัน เพื่อนฝรั่งเขาดื่มเมาพูดไม่รู้เรื่อง แล้วเพื่อนสนิทของเขาผลักเขาตกน้ำ มืกถือเลยเปียก ทางเพื่อนฝรั่งจะให้เรารับผิดชอบซื้อเครื่องใหม่ให้ ทางเราจะเอาไปซ่อมให้เขาก็ไม่ยอม เราจึงเอาเครื่องเป่าผมมาเป่าให้ พูดกันไม่รู้เรื่องจนถึวันนี้ 7 โมงเช้า เพื่อนๆทุกคนโกรธมาก พอตอนเย็น เพื่อนฝรั่งรู้ตัวโทรศัพท์มาขอโทษเจ้าของบ้าน ฉันรู้ว่าเวลาคนเมาจะเป็นอีกคน จึงไม่อยากชวนเขามาเที่ยวด้วยกันอีก ไม่สนุก รู้สึกแย่กับคนนั้น และสมมุติว่าถ้าไปเที่ยวเมาแบบนั้น คนอื่นจะมองเราไม่ดี มันเป็นบทเรียนที่คิดได้จากคนรอบข้างว่าการเมาหาเรื่องคนอื่นเป็นอย่างไร