2010年8月12日星期四

ข่าวสาร

นักศึกษาจีนเรียนปริญญาโทโผล่หน้าตาที่บางแสน
วันที่8สิงหาคมพ.ศ.2553นักศึกษาจีนเรียนปริญญาโททั้งหมด20คนกับอาจารย์นริศรา เกตวัลห์ไปเที่ยวที่ม.บูรพาอยู่แถวชายหาดบางแสน จ.ชลบุรี จุดหมายที่อ.กับนักศึกษาไปที่ ม.บูรพา ก็เพื่อถ่ายรายการโทรทัศน์ ภูมิทัศน์ที่นั้นงดงามมาก บรรยากาศร่มรื่น แม้ว่าจะมีนักศึกษาจะมากแต่ก็รักใคร่กันดีโทรทัศน์ มีความยาวคนละ 15 นาที มันทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้น เพราะว่านี้เป็นครั้งแรกที่นักศึกษาจีนได้ถ่ายทำโทรทัศน์ แม้ว่าทุกคนไม่มีความเชี่ยวชาญเรื่องการถ่ายทำโทรทัศน์แต่ทุกคนจะทำให้ดีที่สุด เพราะนี้คือประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิตของนักศึกษาจีนนั้นก่อนหน้านี้ อ.ดร.มนตรี ได้ให้ทุกคนเลือกมารูปภาพหนึ่ง แล้วมาเขียนบทความตามรูปนั้น หลังจากเสร็จแล้ว ก็ให้นักศึกษารายงานบทความให้ทุกท่านฟัง บางคนขึ้นเวทีบรรยายบทความ ก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่าน ไม่สนใจกล้อง แต่สำหรับบางคนพูดบรรยายได้ดี และยังมองกล้องไปด้วย หลังเสร็จจากถ่ายทำโทรทัศน์นักศึกษาจีนนั้นได้ไปเที่ยวชายหาดบางแสน แต่พวกเขาไม่ประทับใจเท่าที่ควรเนื่องจากน้ำทะเลสกปรกมาก

2010年7月29日星期四

ชีวิตประจำวัน

วันจันทร์ที่26กรกฏาคมพ.ศ.2553
การดื่มเหล้า
ในปัจจุบันสังคมไทยได้มีการพัฒนามากขึ้น รวมถึงกรรมทางด้านสังคมก็มากขึ้นด้วย เช่น งานแต่งงาน งานบุญขึ้นบ้านใหม่ งานฉลองการสังสรรค์ได้เสร็จฯลฯ ในทั้งกรรมดังกล่าวนี้มักจะมีสุรามาเป็นองค์ประกอบของงานทุกๆครั้งไป เคยทำให้ผู้คนดื่มสุรามากขึ้น บางคนก็นิยมเหล้าแพงๆ ซึ่งจะบ่งบอกถึงการมีรสนิยม ส่วนมากผู้ที่ดื่มสุราก็มักจะเป็นสุราที่ถูกๆ พบในคนที่มีรายใด้น้อยถึงปานกลางเป็นส่วนมาก การดื่มสุราทำให้ร่างกายโทรม และไม่มีแรงทำงาน เมื่อดื่มมากๆจะมีผลต่อตับ คือ ตับจะทำงานหนักผลที่ตามมาก็คือตับแข็งในที่สุด และยังกลายเป็นที่รังเกียจของคนรอบข้างอีกด้วย บางครั้งการดื่มสุราทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท บางคนก็ถึงกับฆ่ากันตาย ในกรณ์นี้มีครอบครัวแล้วก็อาจต้องหย่าร้างกัน เพราะพิษของสุรา ฉะนั้น จะนั้นได้ว่า การดื่มสุราเป็นสิ่งที่ไม่ดี และยังผิดศีลอีกด้วย ดังนั้น เราจึงควรเลิกและงดเหล้า ร่อมกับการรณรงค์ เพื่อเป็นตัวอย่างในการดำเนินชีวิตแก่เยาวชนรุ่นหลังต่อไป

2010年7月19日星期一

ชีวิตประจำวัน

วันศุกร์ที่ 23 กรกฏาคม พ.ศ.2553
มดแดง
กองทัพมดแดงกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ฉันล้วงแป้งมันจากกระเป๋าเสื้อประลงบนกิ่งลางสาดทุกกิ่งที่มีมดแดง รวมทั้งแขน ขาและรอบคอของตัวเองความลื่นของแป้งมันทำให้มดแดงตัวแสบร่วงหล่นลงดินอย่างไม่เป็นท่า “สมน้ำหน้า อยากกัดเจ็บนัก”ฉันยิ้มเยาะเย้ย ความจริงมดแดงก็มีประโยชน์เหมือนกัน เพราะถ้าไม่มีมดแดงเฝ้าสางสาด เฝ้าเงาะ ค้างคาวแม่ไก่ก็จะมากินผลไม้ไม้พวกนี้ อย่างไม่เกรงใจเจ้าสวน มันน่าโมโหกว่าโดนมดแดงเยี่ยวใส่เสียอีก

2010年7月18日星期日

ชีวิตประจำวัน

วันพฤหัสบดีที่ 22 กรกฏาคม พ.ศ.2553
แม่รักแมว
แมวเป็นสัตว์น่ารัก แต่ฉันไม่เคยผูกพันด้วย มันน่ารำคาญมากกว่าตามสายตาของฉน แต่ครั้งเป็นเด็กมาแล้วที่เห็นแม่เลี้ยงแมวมาด้วยความรักแบบหลงใหล…หาข้าวให้มันกิน จับมันขึ้นมาอุ้ม เรียกมันด้วยเสียงแบบเอ็นดู ทั้งที่มันร้องกวนใจเคล้าแข้งขาเกะกะ และเป็นสัตว์เลี้ยงฉวยโอกาสที่แสดงความรักคนเฉพาะเมื่อเวลามันหิว อิ่มแล้วก็ไป หรือไม่ก็นอนหลับเกียจคร้าน บ่อยครั้งผมอิจฉาที่คิดว่าแม่รักแมวมากกว่าฉัน

ชีวิตประจำวัน

วันพุธที่ 21 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ช่วงก่อนเข้าพรรษา
อีกสี่วันจะเข้าพรรษา หลวงพ่อนัดประชุมใหญ่พระเณรทั้งวัดซึ่งมีประมาณ๕๐รูป เพื่อปฐมนิเทศการเข้าพรรษา พระเก่าเณรเก่าดูเหมืองเข้าไม่ตื่นเต้นอะไร ผิดกับพระนวก(อ่านว่า นะวะกะนะ)มักจะถามว่า จะต้องทำอะไรบ้าง พระเก่าก็บอกอย่างไม่ยินดียินร้ายว่า “ไม่มีอะไรหรอก ท่องอิมัสมิงให้คล่องก็พอ”อิมัสมิงที่ว่านี้ก็คือคำอธิษฐานเข้าพรรษา ซึ่งพระทุกองค์จะต้องสวดพร้อมกันเมื่อถึงวันนั้น

ชีวิตประจำวัน

วันอังคารที่ 20 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ม้าหินอ่อน
ห้องพักของฉันอยู่ในตึกเรียนหลังเก่าอายุร่วมสามสิบ ที่หัวมุมตึกมีซุ้มม้าหินอ่อนซึ่งนักเรียนมักจะนั่งชุมนุมกันเป็นประจำทั้งในคาบว่างและเวลาพักกลางวัน บ้างก็ทำงานกัน บ้างก็พูดคุยเรื่องสัพเพเหระ ในช่วงเย็นหลังเลิกเรียนก็จะมีนักเรียนหลายคนรอผู้ปกครองตรงนั้น ม้าหินอ่อนใต้ซุ้มข้างร่มมะม่วงจึงเป็นบริเวณที่ผ่านการใช้งานอย่างคุ้มค่า นอกจากนักเรียนของเราแล้วยังมีคนอื่นที่ผ่านมาแวะใช้บริการในช่วงกลางคืน และในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์อีกด้วย

ชีวิตประจำวัน

วันจันทร์ที่ 19 กรกฏาคม พ.ศ.2553
ลักษณะชาวต้ง
ต้งเป็นชื่อที่ทางการจีนใช้เรียกชนกลุ่มนี้ แต่คนเหล่านี้กลับเรียกตนเองว่า ก๊ำหรืออ่ายก๊ำ ชาวต้งส่วนใหญ่อาศายอยู่ตามไหล่เขาสู ซึ่งมักมีลำหัวยหรือแม่น้ำไหลผ่าน หมู่บ้านของชาวต้งมีสัญลักษณ์สำคัญ๒อย่าง คือ หอกลองและสะพานลมฝน หมู่บ้านต้งที่แขวงฉงเจียง มณฑลกุ้ยโจว ภาษาที่ใช้คือภาษาก๊ำ ภาษาก๊ำไม่มีตัวเขียนเป็นของตนเอง เมื่อต้องการสื่อสารด้วยการเขียนจะใช้อักษรโรมัน